Door toedoen van de mondkapjesplicht weten mensen niet meer wat de bekende gezichtsexpressies zijn. Zo ook Robert. Hij kan boos en blij niet meer van elkaar onderscheiden.

'Ja, het levert hele vreemde situaties op', zegt hij met een neutraal gezicht (of is het blij? Ik weet het niet). 'Ik dacht dus dat die man naast mij in de bus een blij gezicht trok. Nou, moet jij eens weten wat hij zei toen ik hem naar zijn dag vroeg.'

'Laat me met rust.'

En Sofie. Zij dacht dat het meisje die op de grond lag, omringd met een plas bloed, gelukkig was. Maar nee, dat was zij niet. In tegendeel. Het meisje, die van haar step afgevallen was, was verdrietig, maar alle tranen op haar wangen ten spijt zag Sofie dat aan haar niet. 'Die mondkapjes hebben mijn hele geheugen door de war gehaald, dat kun je wel zeggen ja.'

Net binnen